Wit, bruin en blauw: de soorten asbest
In het kort
Er zijn zes soorten asbest in twee families. Wit asbest (chrysotiel) werd het meest gebruikt. Bruin (amosiet) en blauw (crocidoliet) zijn de scherpere, gevaarlijkere broers. Minstens zo belangrijk: zitten de vezels vast of los?
Asbest is geen één stof maar een familie. Eigenlijk twee families, met elk hun eigen karakter.
Familie 1: serpentijn
- Chrysotiel, ook wel wit asbest. Zachte, gekrulde vezels. Veruit het meest gebruikt, onder meer in golfplaten en ander asbestcement.
Familie 2: amfibolen
- Amosiet, bruin asbest. Rechte, naaldachtige vezels. Vaak in isolatieplaten en brandwerende toepassingen.
- Crocidoliet, blauw asbest. Ook naaldvormig, en het meest berucht. Kwam onder andere voor in spuitasbest en sommige buizen.
- Actinoliet, anthofylliet en tremoliet. Minder bekend en minder gebruikt, soms als verontreiniging in andere materialen.
Amfibolen hebben rechte, scherpe vezels die langer in de longen blijven. Daarom gelden ze als gevaarlijker dan chrysotiel.
Vast of los: het verschil dat er echt toe doet
Voor het risico maakt het veel uit hoe de vezels in het materiaal zitten.
- Hechtgebonden: de vezels zitten stevig opgesloten, bijvoorbeeld in cement. Denk aan golfplaten en vensterbanken. Zolang het heel is, komt er weinig vrij.
- Niet-hechtgebonden: de vezels zitten los en waaien makkelijk op. Denk aan spuitasbest, pijpisolatie en sommige plaatmaterialen. Hier is het risico veel groter, ook bij aanraken.
Welke soort er in jouw materiaal zit en hoe het gebonden is, staat in een asbestinventarisatierapport. Dat bepaalt ook hoe het verwijderd moet worden.
Dit is algemene informatie in gewone taal, geen juridisch of medisch advies. Regels kunnen veranderen. Voor jouw situatie is de gemeente of omgevingsdienst het bevoegd gezag.
Volgend artikelWaar zit asbest in huis en bedrijf?